Gunlerden bir gun yaz bakalim elim nelerden bahsedecksin bana diye sordum ve basladim yazmaya..... acaba ukasamadigim icimden ne haberler getirecekti bana
Onca zaman sonra geldigim noktada hala goremedigim kendimim
Goremedigim ulasamadigim anlayamadigim anlamlandiramadigim...aretin dedigi gibi oyle katiladmis tas kesmisim ki onu asip kendime ulasamiyirum
30 yildir alismisim es gecmeye, ustelemeden, dile getirmeden yasamaya simdi anlayip yasayabilmek o kadar zor ki
Bir bir bahanem olan insanlardan siyrildim. Hepsini gecince karsima hanife cikti. Simdi ne yapacagim sanirim bunu bilmiyorum. Insanin kendine yabanci olmasi boyle birseymis demek ki. Yillardan sonra karsilasinca 2 yabanci yan yana gelince susup kaliyoruz. Bu suskunlugu bozabilmek icin belkide bu jadar kalabaliklarda yasiyor olmam. Oradan oraya kosturuyor olmam. Yeni yer yeni mekan yeni hava olsun ki o yabanci ile bas basa kalmayayim.
Hic bir yere tutunamamam, icime icimde ki bene tutunamamam bundan herhalde.
Demek kisi kendine tutunamazken hayata hic tutunamiyormus.
Yasayarak pardon yazarak ogrenmek bu olsa gerek
Bu yorum yazar tarafından silindi.
YanıtlaSil